Thursday, January 11, 2007

Σενάριο

Τις τελευταίες ημέρες διακατέχομαι από την ακατάσχετη επιθυμία να σκοτώσω την ανία μου επινοώντας ένα σενάριο το οποίο θα περιλαμβάνει ανύποπτους πολίτες και θα αποτελέσει πηγή γέλιου για μένα (αυτό λέγεται «μακροπερίοδος λόγος!»).

Το βίτσιο αυτό το απέκτησα λίγο μετά την εφηβεία μου (πράγμα το οποίο οφείλεται μάλλον στο γεγονός ότι μεγάλωσα χωρίς αδέρφια μόνος σε ένα δωμάτιο με βιβλία). Ώρες ώρες βαριόμουνα τόσο, ώστε επινοούσα διάφορες «καταστάσεις» με πρωταγωνιστές ανύποπτους ανθρώπους. Φυσικά, σκοπός ήταν το γέλιο και όχι ο εμπαιγμός.

Γύρω στο 1996, πήρα την τότε κοπέλα μου και βγήκαμε έξω για να εφαρμόσουμε ένα τέτοιο σενάριο (να εφαρμόσω δηλαδή, επειδή η συμπαθεστάτη και αξιαγάπητη τότε κοπέλα μου - το «τότε» προσδιορίζει το «κοπέλα» και όχι τα επίθετα «συμπαθεστάτη» και «αξιαγάπητη» - συμφωνούσε χωρίς ποτέ να φέρει αντίρρηση στις εκκεντρικές παπαριές μου). Ντυθήκαμε «κυριλέ», αυτή με σικάτο φόρεμα εξόδου κι εγώ με γραβατούλα, κουστούμι και το μαλλί (ήταν μακρύ τότε) «γλειμμένο» από το ζελέ και κοτσιδιασμένο. Έμοιαζα με Νεαντερτάλειο που κέρδισε 8 τόνους πυριτόλιθου στο Παλαιολοθικό Λαχείο και πήρε την καλή του να το γιορτάσουν. Ένιγουέι, καταλήξαμε σε ένα σούπερ σικ εστιατόριο της πόλης (δεν θα πω ονόματα γιατί με κυνηγούν) και κάναμε μεγαλοπρεπή είσοδο. Αφού καθήσαμε στο τραπέζι και συμβούλευσα την ερωμένη μου να συμφωνεί σε ότι λέω, κάλεσα τον σερβιτόρο και, χωρίς να πολυπιστεύω ότι θα πιάσει το κόλπο, του ζήτησα να μιλήσω με τον υπεύθυνο. Στον τελευταίο είπα πως είμαστε δημοσιογράφοι ενός νέου περιοδικού με τον τίτλο «Γευσιγνωσία και του ζήτησα να μας προτείνει τα αντιπροσωπευτικότερα πιάτα του καταστήματος. Θυμάμαι καλά ότι, ανάμεσα σε άλλα, φάγαμε πένες με θαλασσινά και μια γερμανική σούπα με wurst. Για να μην πολυλογώ, φάγαμε, σκάσαμε και, ενώ είχαμε χρηματα για να πληρώσουμε τα πανάκριβα φαγητά (πήγαμε προετοιμασμένοι), στο τέλος δεν πληρώσαμε τίποτα (επιμείναμε βέβαια να πληρώσουμε για να μην καρφωθούμε αλλά ο υπεύθυνος-μάστερ του γλειψίματος δεν δεχόταν κουβέντα).

Σε μια δεύτερη περίπτωση, το κόλπο ήταν πιο ακραίο. Με μια άλλη κοπέλα (από τις περιπτώσεις του τύπου «κάτι παίζει μεταξύ μας αλλά κανείς από τους δυο δεν είναι σίγουρος») πήγαμε σε ένα gay μαγαζί της πόλης. Πριν εισέλθουμε, της διευκρίνισα λεπτομερώς τις πτυχές του σεναρίου: έγω είμαι Πορτογάλος (Χουάν), αυτή Ισπανίδα (Μπεατρίσε, αν θυμάμαι καλά) και ταξιδεύουμε με Interrail σε όλη την Ευρώπη. Η Ελλάδα είναι ο τελευταίος προορισμός μας, μόλις αφιχθήκαμε και ψάχνουμε για κάποιο youth hostel να καταλύσουμε (σημείωση: και οι δυο μιλούσαμε ισπανικά - η κοπέλα πολύ καλύτερα, αλλά επιλέξαμε δυο διαφορετικές και συνάμα συγγενικές εθνικότητες για να μπορούμε να μιλάμε στα ισπανικά και στα αγγλικά όταν, τάχατες, δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε).
Τέλος πάντων, καθήσαμε στη μπάρα του μαγαζιού και όταν ο ευγενέστατος (και φυσικά gay) μπάρμαν ζήτησε να παραγγείλουμε, εμείς ζητήσαμε τα ποτά μας στα αγγλικά. Αμέσως δυο-τρία κεφάλια γύρισαν και μας κοίταξαν. Όταν μας έφερε τα ποτά, του ζήτησα ευγενικά να μας πει εάν γνώριζε κάποιο φτηνό youth hostel. Ό άνθρωπος έγινε Βέγγος κυριολεκτικά, ρωτώντας κάθε πελάτη μέχρι να βρει τις απαραίτητες πληροφορίες (ομολογώ πως αισθάνθηκα λίγο άσχημα αλλά το ξεπέρασα μετά τα δυο πρώτα ποτά). Στο τέλος ήρθε με ένα χαρτί που είχε ο,τι ακριβώς θέλαμε. Εμείς τον ευχαριστήσαμε και συνεχίσαμε να μιλάμε μεταξύ μας στα ισπανικά:

- Beatrice, quieres venir a mi apartimento para una fiesta privada?

- Que te jodan, Juan!

- Eres una mujer mui bonita!

- Que te jodan, cabron!

...και άλλα παρόμοια...

Σε κάποια φάση, ήρθε μια παρέα από 4 κοπέλες-ακολούθους της Σαπφούς. Καθήσανε δίπλα μας και ο μπάρμαν, ο οποίος τις γνώριζε, θεώρησε σωστό να τους πει για εμάς. Αμέσως ένδειξαν ενδιαφέρον και πολύ συχνά σταματούσαν τη συζήτησή τους για να ακούσουν εμένα και την φίλη μου να μιλάμε:

- Άκου ρε συ!!! Τι γλώσσα! Τι μέταλλο (ναι, είπαν και αυτό το κλισέ!)!

- Ζευγάρι φαίνονται. Τους ζηλεύω που ταξιδεύουν έτσι μαζί!

- Η κοπέλα είναι πολύ συμπαθητική!

- Ρε σεις, να τους πούμε να έρθουν μετά στο Μπ...... (gay club, απ' ότι φαντάζομαι)?

- Εγώ λέω να πάμε όλοι μαζί με το αυτοκίνητο. Ξένοι είναι, δεν έχουν ιδέα τι γίνεται εδώ, θα χαθούν.

- Ρε σεις, πώς θα γίνει να έρθει η κοπέλα μαζί μας χωρίς τον μαλάκα που κουβαλά?

- Μην είσαι χαζή ρε! Αφού είναι ζευγάρι, πώς θα τον ξεφορτωθούμε, γίνεται?

Για να μην πολυλογώ (και πάλι), μας κεράσαν άπειρα σφηνάκια και αναλώθηκαν στο να μας πείσουν να τις ακολουθήσουμε στο κλαμπ. Εμείς γίναμε τόσο ζάντα που ούτε καν καταλαβαίναμε τι γινόταν. Κοντέψαμε να προδοθούμε δυο-τρεις φορές αλλά ευτυχώς το καλύψαμε. Στο τέλος, τα ποτά μας τα κέρασε όλα ο μπάρμαν. Ήμασταν τόσο κομμάτια που δεν προλάβαμε να αισθανθούμε άσχημα. Είπαμε ότι χρειαζόμασταν ξεκούραση και φύγαμε.

Όταν βγήκαμε έξω από το μαγαζί και προχωρήσαμε με ρικά βήματα πιο πέρα, η φίλη-δυνάμει ερωμένη μου είπε ότι δεν θέλει να ξαναβγεί ποτέ μαζί μου. Το τηρεί μέχρι σήμερα.




Για πετάχτε κι εσείς καμιά ιδέα για παρόμοιο σενάριο. Άντε, περιμένω προτάσεις!

13 comments:

zouri1 said...

Χειροκροτω.Απο τις καλυτερες ιστοριες που εχω ακουσει.Παρομοια που εχω κανει,ειναι σε καφε της Γλυφαδας,(απο τα Hi),δεν μας σερβιραν με τιποτα το βραδυ καφε.Οποτε για την φιλη μου ελεγα οτι ειναι εγκυος,και τον παρακαλουσα για μια εξαιρεση.Παντα την κανανε.Ακομα και τωρα αμα εχω δυσκολια σε κατι,λεω οτι ειναι εγκυος καποια απο την παρεα.

Idάκι said...

Δυστυχώς ακόμη δεν έχω πείσει κανέναν να βγούμε με συγκεκριμένο σενάριο, αλλά θυμάμαι αυτά τα δύο improptu:

Σε κυνήγι θησαυρού που οργάνωσε η Intel στην Αθήνα τον Ιούνιο του 2003, μια φίλη μου υποδυόμενη την έγκυο στο τελευταίο στάδιο διαστολών κατόρθωσε να πείσει τους αστυνομικούς στη νεοπαραδοθείσα Αττική Οδό να συνοδεύσουν το αυτοκίνητο της ομάδας αντίθετα στο ρεύμα καθόδου για να φτάσει σε 5 λεπτά στο επόμενο σημείο/στοιχείο.

Επίσης θυμάμαι με χαμόγελο τους έκπληκτους σερβιτόρους σε ένα πολυτελές καφέ στο Κένσιγκτον, να παρακολουθούν μια συζήτηση μεταξύ τριών ατόμων που μιλούσαμε εναλλάξ αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά - ο καθένας άλλη γλώσσα και αλλάζαμε κυκλικά μόλις φεύγαμε από το θέμα (αν το θυμόμασταν). Έπεσε πολύ γέλιο και πείραγμα και ακόμη κι όταν κουραστήκαμε συνεχίσαμε, γιατί είχαν πλάκα οι σερβιτόροι.

Lee said...

Εμεις εχουμε κατι κουτσομπόληδες γείτονες που βγαινουν στη βεράντα και ριχνουν πλαγιες ματιές στο σπίτι μας. Καθόμαστε λοιπόν στη κουζίνα και βριζόμαστε δυνατα, χτυπάμε τα χερια στο τραπέζι, κι αφου στησουν αυτί για λίγο τους καρφωνουμε στα μάτια & τρεχουν να κρυφτούν μεσα στο σπίτι τους!

Nada said...

Zouri και idακι, τελικά το σύστημα της «εγκύου» αποφέρει καρπούς, ε; (φοβερό και το κόλπο με τις τρεις γλώσσες, ομολογώ!)

Lee, το ψάρωμα των κουτσομπόληδων αποτελούσε πάντοτε πηγή γέλιου!!!!

thrills&chills said...

και εγώ έκανα τέτοιες λαμακίες μικρή για να περάσει η ώρα (κακό τελικά να μην έχεις αδέρφια)

;)

elenic7 said...

Απίθανες ιστορίες!!!!
Υπάρχει καλύτερος και πιο πικάντικος τρόπος διασκέδασης.
Άσε που δεν βαριέσαι ποτέ...ιδίως αν τα κάνεις και με τον σύντροφό σου.
Έυγε!!!!!

thrills&chills said...

μπορείς να δοκιμάσεις αυτό που έκανα παλιά με κάτι φίλες. μπαίναμε σε ταρίφες και λέγαμε τρελές ιστοριές (menage a trois, κλπ.) μόνο και μόνο για να βλέπουμε τις γκριμάτσες του απ'τον καθρέφτη.

Nada said...

Thrills & Chills, πρέπει να μάθεις κάτι για μένα: Μισώ τους ταρίφες!

EleniC7: Καμιά φορά όμως ξεπερνάμε και τα όρια... εκεί είναι που έχει πολλή πλάκα!!!

thrills&chills said...

Ελήφθη.

bereniki said...

mou thumises kati pou ekana otan hmoun agglia, opote ta3ideua me treno... entopiza tous ellhnares, kathomoun dipla tous, diabaza panta agglika periodika k asxoliomoun me to laptop k akouga tou kosmou tis blakeioules apo ta stomatakia tous xwris na pairnoun prefa... plaka eixe... eimaste polu perierga frouta ta ellhnopoula pantws...
eides omws? gia bres agglo barman na se kerasei ola ta pota? e?
eides pou thn eleges stous ellhnares liga post poio katw? :P
mia xara laos eimaste... anemeloi, kafroi, au8ormhtoi, koutoponhroi, anoixtokardoi... ap' oula exoume! :)

nosyparker said...

Λοιπόν, όταν βρεις το τέλειο σενάριο, μπορώ να περάσω από ακρόαση για να παίξω; :-D

Nada said...

Βερενίκη, θέλεις να παντρευτούμε; :p

Nosyparker, δεν θα το πιστέψεις αλλά μου πέρασε από το μυαλό η πρότασή σου πριν δω το σχόλιό σου!!!

bereniki said...

*nada:
eimai hdh blogo-pantremeni :S
8a perimeneis na bgei to blogo-diazugio! :P
aaaaaa k thelw k egw na ginw h8opoios ok?
kalimera

*****